- تعداد کل صفحات: 1
- صفحه کنونی: 1
- طراح قالب: اینفوتک
- پيشنهاد ما: چت روم نق نق
- پشتیبان: وبلاگ سرا
در روز پنج شنبه به مورخه 1389/11/21 با حضور بزرگان و ريش سفيدان مهنه اي جلسه اي تحت عنوان بازسازي مسجد جامع و تعيين هيئت امناي مسجد برگزار شد. اين جلسه به ميزباني آقاي سيد عبدالله هاشمي در ساعت 8:30 شب آغاز گرديد.جلسه با قرائت قرآن توسط آقاي حسن حاجي زاده كه از اعضاي محترم شوراي اسلامي مهنه هم ميباشد شروع و در ادامه حجة الاسلام هاشمي با ايراد سخناني در رابطه با نقش دين و تقوي در زندگي انسانها و همچنين نقش مسجد در اجتماع موضوع جلسه را اعلام كردند.ايشان همچنين با اشاره به قدمت 40 ساله مسجد جامع و همچنين كمبود فضاي كافي براي نمازگزاران پيشنهاد تخريب مسجد و ساخت مسجدي در شان مردم دهستان مهنه را دادند كه با موافقت اعضاي جلسه تصويب شد كه در آينده نزديك عمليات تخريب و بازسازي آغاز شود.در پايان هم اعضاي محترم هيئت امناي مسجد انتخاب شدند كه اسامي اين عزيزان متعاقباْ اعلام خواهد شد.
![]()
امسال هم مانند سالهاي گذشته مراسم محرم پرشور و با حس و حال خاص خودش برگزار شد.شايدبه جرات ميتوان گفت كه 90 درصد از مهنه ايهاي مقيم شهرهاي مختلف ايران براي شركت در عزاي سيد و سالار شهيدان خود را ميرسانند.روستاي مهنه پنج هيئت دارد به نامهاي ابوالفضلي ،حسيني،علي اكبري،قمر بني هاشم و باب الحوائج كه مردمان روستا ارادت خود را با عزاداري در اين مكانهاي مذهبي به سيد و سالار شهيدان نشان مي دهند.لازم به ذكر است كه بعد از نمازو نهار ظهر عاشورا مراسم تعزيه خواني توسط اهالي روستا برگزار ميشود كه از روستاها و شهرهاي مجاور براي ديدن مراسم تعزيه خواني به مهنه مي آيند.
ايسنا، علوم پزشكي ايران- يك متخصص پزشكي اجتماعي معتقد است وجود خشونت در محل سكونت به شدت در روحيه كودكان موثر بوده و از آنها افرادي خشن و مهاجم ميسازد.
دكتر«Jinan Usta» متخصص پزشكي اجتماعي از لبنان و يكي از شركت كنندگان جشنواره آسيايي بهداشت خانواده در مصاحبه با خبرنگار ايسنا، واحد علوم پزشكي ايران در خصوص تاثير خشونت در دوران كودكي بر روي روحيه شخص، گفت: مطالعه انجام گرفته روي 405 كودك (213 دختر و 192 پسر) ساكن بيروت كه در محلههاي پرخشونت ساكن بودند، نشان داد بچههايي كه دائما در معرض خشونت هستند، رفتار كاملا تهاجمي داشته و حتي در صحبت كردن از الفاظ خشن و تند استفاده ميكنند.
وي افزود: در نظر اين كودكان عشق و درستكاري واژه چندان شناخته شدهاي نبود و عموما اعتماد كمي به اطرافيان خود داشتند.
دكتر usta همچنين اظهار داشت: ما تصور ميكنيم اين كودكان در زمان بزرگسالي مبدل به افرادي مهاجم شده و فرهنگ خشونت را در جامعه ترويج دهند؛ مگر اينكه در محيط خانواده خود الگوهاي رفتاري سالمي داشته باشند.
اين متخصص پزشكي اجتماعي ياد آور شد: زماني كه از كودكان خواسته شد خشنترين فردي را كه به چشم ديدهاند توصيف كنند، بسياري از آنها از پدر خود نام بردند و اين در حالي است كه هيچ كس مانند پدر نميتواند روحيه اجتماعگراي كودك و نحوه رفتار او را با سايرين رقم زند
ويژگي هاي شخصيت حساس
1- آشنايي: '' حساس ها'' آشناها را به ناآشناها ترجيح مي دهند. آنها با عادت، تكرار و يكنواختي، سازگاري دارند.
2- توجه به ديگران: حساس ها به نظر ديگران درباره خودشان عميقاً توجه دارند، و برايشان بسيار مهم است كه ديگران راجع به آنها چگونه مي انديشند.
3- احتياط: در ارتباط با ديگران بسيار محتاطانه عمل مي كنند. از قصاوت عجولانه خودداري مي ورزند.
4- رعايت جانب ادب: شخصيت حساس، به معناي واقعي كلمه راعي ادب است.
5- وظيفه شناسي: حساسها اگر بدانند از آنها چه انتظاري مي رود، چه بايد بكنند و چگونه با ديگران تماس برقرار نمايند. در حد عالي خود ظاهر مي شوند.
6- آنها به سادگي افكار خود را با ديگران ، حتي با كساني كه به خوبي آنها را مي شناسند، در ميان نمي گذارند.
همسر مناسب شخصيت حساس
وظيفه شناس ها ، با اعتماد به نفس ها و نمايشي ها مي توانند همسر مناسبي براي '' حساس ها '' به حساب آيند. شخصيت '' ماجراجو'' بدترين گونه شخصيتي براي همسر حساس است، زيرا از خطر و ماجواجويي استقبال مي كند.
كنار آمدن با شخصيت حساس
شخصيت حساس را با تمام ويژگي هايش بپذيريد، او را شكنجه احساسي نكنيد، نخواهيد كه براي راضي كردن شما به هر سازي كه مي زنيد برقصد؛ با او سازش كنيد. در برخورد با ناشناخته ها به شخصيت حساس كمك كنيد، با او به اجتماعات و گردهمايي ها برويد. با او حرف بزنيد، به او بگوييد براي يافتن راه حلي جهت برخورد با مشكل او علاقه مند هستيد.
دور و بر ما آدم هاى متفاوتى ديده مى شوند. برخى چنان حساسند كه حتى با كوچك ترين مسئله جزيى كه شايد براى ديگران جالب و شادى آور باشد، دچار افسردگى مى شوند، همان موريانه اى كه هر لحظه امكان دارد آدم را تا ته بجود.
آمدن زمستان يكى از همين مسائل پيش پاافتاده است كه مى تواند به بروز واقعه اى بس ناگوار منجر شود. با آمدن فصل زمستان و كوتاه شدن روشنايى خورشيد بسيارى افراد به افسردگى مبتلا مى شوند.اين نوع افسردگى كه «افسردگى فصلى» ناميده مى شود اغلب در پاييز و زمستان اتفاق مى افتد و بيش از همه افراد جوانان و زنان را گرفتار مى كند. افسردگى فصلى تحت تاثير ملاتونين بروز مى كند. ملاتونين هورمونى است كه توسط غده پينه آل در مغز ساخته و ترشح مى شود و نقش مهمى در تنظيم ساعت بيولوژيك بدن ايفا مى كند.
ساعت بيولوژيك بدن انجام فعاليت هايى نظير توليد پروتئين، رشد مو، ميزان اشتها، تنظيم درجه حرارت بدن و خواب و بيدارى را بر عهده دارد كه همه تحت تاثير هورمون ملاتونين دچار تغييرات مى شوند.ملاتونين در فصل سرما و به دليل تاريكى زياد، بيش از فصول ديگر سال ترشح مى شود و از آنجا كه هر چه ترشح ملاتونين بيشتر باشد بروز اختلالات خلق و خو نيز بيشتر است، افراد زيادى در زمستان دچار افسردگى مى شوند.جوان هايى كه ناخودآگاه به افسردگى مبتلا مى شوند، ابتدا آن را مشكلى جدى تلقى نمى كنند در حالى كه اين بيمارى اگر به طور صحيح درمان نشود، عوارض شديدترى را به همراه مى آورد. احساس پوچى، ياس و نااميدى، اضطراب، تباهى، نفرت، اختلال در خواب، از دست دادن اشتها، عدم تمايل به انجام كارهاى روزانه و از دست دادن احساس شادمانى و نشاط علائمى است كه فرد مبتلا را درگير مى سازد. گرچه اين حالت ها به دليل تغييرات بيولوژيك بدن طبيعى است ولى اگر روز به روز شديدتر شود و فرد به تنهايى و انزوا كشيده شود، بايد هر چه سريع تر دست به كار شده و فرد را از بحران موجود نجات داد.در صورتى كه علائم ظاهرى اين افسردگى در شما ديده مى شود، تلاش كنيد تا دير نشده و به ماه هاى آخر زمستان نرسيديم افسردگى را از خود دور كنيد. دارودرمانى و روان درمانى دو راه متفاوت براى رفع افسردگى به شمار مى روند. اولى چندان توصيه نمى شود زيرا مصرف بيش از حد داروهاى ضدافسردگى علاوه بر اينكه سيكل معكوس ايجاد مى كند باعث بروز عوارض جانبى بسيارى خواهد شد.روان درمانى بيش از ديگر راه ها مورد توجه متخصصان علوم روانپزشكى است.توصيه انجمن روانپزشكى دانشگاه ميلان براى جلوگيرى از پيشرفت افسردگى فصلى در روزهاى اوليه زمستان به شرح زير است:۱- صبح ها زودتر از خواب بلند شويد و به پياده روى برويد. انجام فعاليت هاى ورزشى به ويژه پياده روى در هواى آزاد و روشنايى روز سهم بسزايى در كاهش افسردگى دارد.۲- خود را در اتاق تاريك و بسته حبس نكنيد. هر چه بيشتر در معرض تابش نور خورشيد قرار بگيريد، زودتر از علائم افسردگى فصلى خلاص مى شويد.۳- از گرفتن رژيم هاى كاهش وزن كه بدون قواعد علمى است خوددارى كنيد. براى رهايى از اختلالات خلق و خوى تا مى توانيد از سبزى و ميوه استفاده كنيد و به ميزان ويتامين گروه B كه در گوشت قرمز، جگر، تخم مرغ، غلات، دانه هاى خوراكى و ماهى يافت مى شود، در رژيم غذايى تان بيفزاييد.۴- مصرف قهوه و شكر را در روز كاهش دهيد. شكر از تاثير ويتامين گروه B در بدن مى كاهد و علائم افسردگى را شدت مى بخشد.۵- كمبود آهن، امگا ،۳ اسيدفوليك نيز تاثير مستقيمى با بروز علائم افسردگى دارد، پس هر چه بيشتر از گذشته به رژيم غذايى تان اهميت دهيد.۶- از پيله تنهايى كه در درون تان كشيده ايد، خارج شويد و با دوستان خود صحبت كنيد. براى تغيير حالت عمومى تان، بيشتر از روزهاى گذشته در اجتماع بچرخيد و با دوستان و همفكران خود تبادل نظر كنيد.اگر هم با تمام توصيه هاى فوق تغييرى در درون تان مشاهده نشد تا ديرتر شده به روانپزشك مراجعه كنيد.
چگونه از کودک خود مراقبت کنیم؟ در کلیه کشورهای دنیا اعم از پیشرفته و غیر پیشرفته ، آمار رو به رشدی از کودک آزاری و کودک ربایی و بسیاری ناهنجاریهای دیگر اجتماعی به دلیل افزایش جمعیت را شاهد هستیم. مطابق با آمارهای منتشره در دانشگاه میسوری، در برخی از نقاط دنیا نزدیک به 800000 کودک در هر سال مفقود می شوند یعنی چیزی در حدود 2000 کودک گمشده در هر روز و این در حالی است که که 203000 تن از این کودکان توسط اعضای خانواده خود ربوده شده و 58200 مورد توسط افرادی غیر از اعضای خانواده دزدیده می شوند. هر چند که در این آمار منتشره؛ کودکان فراری، کودکان مفقود شده در اثر تصادفات و یا گم شدن در مکانهای شلوغ و عمومی و .. لحاظ گردیده است، اما به طور قطع بخش وسیعی از کودکان توسط افراد غریبه اغفال و سپس دزدیده می شوند. کودکان از دوسالگی می توانند شماره تلفن منزل خود را حفظ نمایند به خصوص اگر این شماره به صورت آهنگین به آنها آموزش داده شود. در ایران عزیزمان نیز علی رغم تلاشهای صورت گرفته در جهت حفظ امنیت اجتماعی، به دلیل گستره جمعیت و افزایش روز افزون آن ، ناهنجاریهای بسیاری علی الخصوص در زمینه کودکان وجود دارد. البته لازم به ذکر است که نباید توقع داشت که تمام تمهیدات حفاظتی از جانب نیروهای نظامی و انتظامی صورت گیرد بلکه بخشی از این مسئولیت متوجه والدینی است که دارای فرزندان خردسال بوده و موظفند که چنین مهارتهایی را آموخته و در اختیار کودکان دلبند خود قرار دهند. به طور قطع ما در این یادداشت قصد نداریم شما را تشویق به حمایت بیش از حد کودکان کرده و یا باعث شکل گیری بدبینی و یا سوظن در شما شویم، بلکه تنها می خواهیم شما را به این مساله متمرکز سازیم که در نگهداری و پرورش کودکان خود توجه و دقت بیشتری به خرج دهید. برای اینکه کودکان شما در امنیت کامل پرورش پیدا کنند لازم است که به این موارد توجه ویژه ای داشته باشید: کودکی در خانه تنها مانده اگر شما شاغل بوده و ناگزیر در بیشتر مواقع کودکتان ساعاتی را در تنهایی(در منزل) به سر می برد، لازم است که به این موارد توجه ویژه ای داشته باشید: - سیستم امنیتی مناسبی را در منزل تعبیه کنید. - اطمینان حاصل کنید که در زمان عدم حضور شما در منزل، پنجره ها و درها به خوبی قفل شده باشند. - به کودکتان آموزش دهید که در زمان عدم حضورشما، به زنگ در و یا زنگ تلفن پاسخ ندهد. مگر تماسها و زنگهایی که شما با فرزندتان از قبل قرار گذاشته باشید(مثلا اگر من 3 تا زنگ پشت سر هم زدم، جواب زنگ را بده) - علاوه بر اینکه درب منزل شما دارای قفل است، از زنجیرهای حفاظتی پشت درب نیز استفاده نمایید و نحوه کاربرد آن را به کودکتان آموزش دهید. - حتما به کودک خود شماره تلفن و آدرس منزل خود را آموزش دهید. کودکان از دوسالگی می توانند شماره تلفن منزل خود را حفظ نمایند به خصوص اگر این شماره به صورت آهنگین به آنها آموزش داده شود. در مکانهای عمومی چه کنیم؟ - بین خود و کودکتان یک "رمز ارتباطی" قرار دهید. این رمز ارتباطی اسم یا فامیل تان، اسم فیلم یا کارتون، رنگ و .. که به راحتی حدس زده می شود، نباشد. به او آموزش دهید که این رمز را با " هیچکس " در میان نگذارد. بهترین نوع رمز عبور می تواند ترکیبی از یک عدد و کلمه باشد تا حدس زدن آن مشکل باشد برای مثال " بهار 7 " و یا قرمز 3 ". این رمز ارتباطی به شما و کودکتان کمک خواهد کرد که وی فریب پیغامهای دروغین افراد غریبه را نخورده و امنیت خود را تامین کند. مثلا به کودک خود عنوان کنید " اگر کسی پیغامی از جانب من یا پدر برای تو آورد تنها در صورت دانستن رمز ارتباطی می توانی با او همراه شوی". - به کودکتان اجازه ندهید که در مکانهای عمومی لباسهایی را بپوشد که نام و یا نام خانوادگی او بر روی آن نوشته شده باشد. پوشاندن چنین لباسهایی به کودکان، باعث می شود که غریبه ها راحت تر بتوانند به کودک شما نزدیک شده و با وی صمیمی شوند. - در هیچ رده سنی به کودک خود اجازه ندهید که زیورآلات خود را در مکانهای عمومی استفاده کند. این اشیا قیمتی خود محرک دزدی از کودکان خواهد شد. به کودکتان اجازه ندهید که در مکانهای عمومی لباسهایی را بپوشد که نام و یا نام خانوادگی او بر روی آن نوشته شده باشد- به کودک خود آموزش دهید که اگر غریبه ای به آنها نزدیک شد و قصد داشت او را به زور با خود ببرد، داد و فریاد کند و حتی برخی از روان شناسان کودک توصیه می کنند که: " به کودک خود بیاموزید که در این شرایط فریاد بزند و بگوید : این پدر من نیست یا این زن مادر من نیست ". والدین ! این آموزشها را فراموش نکنید: - کودک خود را در هیچ زمان و در هیچ مکانی، تنها و بدون مراقب رها نکنید. افرادی که در کمین بچه ها هستند، به دنبال کودکانی می گردند که تنها و بدون مراقب در مکانهای عمومی رها شده اند و یا والدین شان سرگرم خرید خودشان هستند و یا افرادی هستند که به همه چیز به جز کودکشان توجه می کنند. آنها کمین کرده و بعد با سرعتی وصف ناپذیر اقدام می کنند. - کار کردن با تلفن های کارتی یا سکه ای را به کودک خود بیاموزید. حتی همیشه کارت تلفن و یا سکه مناسب را در اختیار کودکتان قرار دهید تا در صورت لزوم امکان تماس داشته باشند. - شماره تلفن های ضروری مانند 110 را به کودک خود بیاموزید. در ضمن در موقعیتهایی که کودکتان در منزل تنهاست شماره تماس آتش نشانی (125)، اورژانس(115) ، اورژانس اجتماعی(123) را در اختیار او قرار دهید تا در صورت لزوم امکان تماس با آنها را داشته باشد. البته فراموش نکنید که به آنها بیاموزید مزاحمت و یا تماس بی مورد با این شماره تلفنها عواقب سختی را برای آنها به همراه خواهد داشت. در ضمن چند شماره تماس مناسب( مانند شماره تماس منزل مادربزرگ و پدر بزرگ، عمو یا خاله و ...) را که در مواقع بحرانی می توانند به او کمک کنند، را بیاموزید. برای کودک خود توضیح دهید که چگونه غریبه ها سعی می کنند آنها را فریب داده و یا آنها را به سمت خود جلب کنند. برای مثال ممکن است که آنها را تهدید کنند یا از آنها بخواهند که برای پیدا کردن گربه یا کبوتر شان با انها همراهی کنند. به وی آموزش دهید که هیچگاه به غریبه ها برای یافتن گمشده شان کمک نکنند. همچنین به کودکتان بیاموزید که وقتی غریبه ای به آنها نزدیک شد به سرعت از وی دور شده و از پدر یا مادر خود کمک بخواهد. گروه خانواده و زندگی سایت تبیان- مریم عطاریان
تشخيص رفتارهاى آشكار دوره نوجوانى از رفتارهاى ناشى از مصرف مواد مخدر دشوار است. زيرا بسيارى از اين تغييرات كاملاً شبيه به هم هستند. چنانچه والدين و اعضاى موثر خانواده نسبت به نشانگان و علائم اوليه مصرف مواد در جوانان و نوجوانان حساس و هوشيار باشند، مى توانند در بسيارى از موارد مانع از وخيم تر شدن اوضاع و انحطاط كامل جوان شوند. مهمترين اين علائم عبارتند از: ۱ _ انزواطلبى، خستگى و بى تفاوتى نسبت به خانواده و ارزش هاى حاكم بر آن. ۲ _ خشونت، پرخاشگرى و قانون شكنى. ۳ _ عدم تمايل به صحبت و مشورت با والدين و نزديكان. ۴ _ كاهش نمرات درسى و بى علاقگى نسبت به درس و آموزش. ۵ _ نداشتن فعاليت هاى جسمى _ ورزشى. ۶ _ كاهش اعتماد به نفس، خويشتن دارى و ثبات درونى. ۷ _ تغييرات شديد خواب (بى خوابى، خواب آلودگى، خوابيدن در طول روز، كابوس ديدن و...). ۸ _ تغييرات شديد در عادات غذا خوردن (بى اشتهايى، كم خوراكى، پرخورى و...). ۹ _ عدم تمايل به برقرارى رابطه دوستى با ساير هم سالان. ۱۰ _ كاهش توان تحمل و بردبارى در برابر مشكلات. ۱۱ _ عدم پذيرش مسئوليت و ضعف در تصميم گيرى. ۱۲ _ عدم تمركز بر مسائل، فراموشى و بى توجهى. ۱۳ _ قرمزى چشم ها و آب ريزش بينى. ۱۴ _ نياز شديد به پول اضافى (براى خريد مواد) و رفتارهاى غيرمسئولانه (بزهكارى و دزدى از خانه). ۱۵ _ بى توجهى به ظاهر و آراستگى.
سال جدید را به همه همولایتی های عزیزم تبریک میگویم وامیدوارم شاد و خوش در کنار خانواده موفق باشید



